| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Wacław Ksawery Osiński |
| Urodzenie | 12 lutego 1868, Sztumska Wieś |
| Śmierć | 17 marca 1945, Wejherowo |
| Zawód | duchowny katolicki; działacz polonijny |
| Wykształcenie | Collegium Marianum w Pelplinie; gimnazjum w Malborku; seminarium duchowne w Braniewie |
| Święcenia | 1894, Frombork |
| Główne funkcje | proboszcz w Butrynach; redaktor "Warmiak"; prezes Związku Polaków w Prusach Wschodnich |
Wacław Osiński łączył posługę kapłańską z działalnością społeczną i narodową. Przez wiele lat pracował na Warmii, redagował pismo lokalne i pełnił kierownicze funkcje w organizacjach polskich działających na terenie Niemiec.
Gdzie się kształcił i kiedy przyjął święcenia?
W 1888 ukończył Collegium Marianum w Pelplinie. Następnie zdał maturę w gimnazjum w Malborku w 1891 roku i kontynuował studia teologiczne w Seminarium Duchownym w Braniewie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1894 we Fromborku.
Jak wyglądała jego działalność polonijna i duszpasterska?
W 1904 został proboszczem w Butrynach. Równocześnie redagował czasopismo "Warmiak". Był współzałożycielem i prezesem Związku Polaków w Prusach Wschodnich, a w 1920 współtworzył i kierował IV Dzielnicą Związku Polaków w Niemczech.
W 1919 pełnił funkcję wiceprezesa polskiej Rady Ludowej na Warmii. Przez dłuższy czas był także prezesem Polsko-Katolickiego Towarzystwa Szkolnego w Olsztynie. W marcu 1933 na plebanię w Butrynach napadli członkowie bojówek hitlerowskich, w wyniku czego musiał uciekać.
Jakie prześladowania spotkały go podczas II wojny światowej i gdzie spędził ostatnie lata?
Po wybuchu wojny w 1939 roku został aresztowany i uwięziony w obozie Hohenbruch, a następnie w Sachsenhausen. Wkrótce po pierwszym osadzeniu zwolniono go, lecz w 1940 roku ponownie trafił do aresztu.
Po drugiej zwolnieniu zamieszkał na plebanii w Krośnie pod Braniewem, a później w domu emerytów dla duchownych w Ornecie. Zimą 1945 ewakuowano go przed ofensywą Armii Czerwonej; dotarł do Wejherowa, gdzie zmarł 17 marca 1945 roku.
