| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 20 listopada 1885, Warszawa |
| Zgon | 6 października 1960, Warszawa |
| Zawód | Duchowny ewangelicko-augsburski; kapelan wojskowy; dyrektor szkoły |
| Edukacja | |
| Studia | Halle, Berlin, Dorpat — filozofia i teologia |
| Służba i stanowiska | |
| Duszpasterstwo wojskowe | Naczelny kapelan wyznania ewangelicko-augsburskiego w WP; szef Wojskowego Urzędu Duszpasterstwa |
| Szkoła | Dyrektor Gimnazjum / Liceum im. M. Reja w Warszawie (1947–1950) |
| Ordery i wyróżnienia | |
| Odznaczenia | Złoty Krzyż Zasługi, Medal Niepodległości |
| Honor | Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (1984) |
| Pochówek i rodzina | |
| Pochówek | Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie (aleja 9-1-5) |
| Małżonka | Janina z d. Angerstein (1887–1965) |
| Dzieci | Jan (1918–1944) |
Feliks Teodor Gloeh kształcił się na wydziałach filozofii i teologii w Halle, Berlinie i Dorpatcie. Jako duchowny pełnił obowiązki parafialne i wojskowe oraz prowadził działalność wydawniczą i edukacyjną.
Jak wyglądała edukacja i wczesna służba?
Gloeh ukończył studia teologiczne i filozoficzne w kilku ośrodkach akademickich: w Halle, Berlinie i Dorpatcie. Już jako uczeń szkoły średniej brał udział w rozruchach antycarskich w 1905 roku. W 1913 podjął pracę jako wikary w Warszawie i administrował parafią luterańską w Mławie oraz jej filiałem w Lipinach.
W latach 1915–1930 zajmował się nauczaniem religii w gimnazjum Mikołaja Reja. Od 1918 do 1922 nadzorował parafię ewangelicko-augsburską w Żyrardowie.
Jaką pełnił rolę w wojsku i działalności publicznej?
Jako ochotnik walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1920 roku popierał przyłączenie Mazur i Warmii do Polski i stanął na czele Zrzeszenia Plebiscytowego Ewangelików Polskich, które wspierało opcję polską na terenie Prus Wschodnich. W 1922 przez kilkanaście miesięcy redagował "Gazetę Mazurską" wydawaną w Działdowie.
9 grudnia 1929 przyjęto go do rezerwy duchowieństwa wojskowego w stopniu proboszcza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. 1 listopada 1930 został przemianowany na zawodowego duchownego wojskowego, z pierwszą lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania ewangelicko-augsburskiego. Kierował redakcją "Głosu Ewangelickiego" przez cały okres dwudziestolecia międzywojennego.
Po II wojnie światowej, 24 października 1946, objął stanowisko szefa Wojskowego Urzędu Duszpasterstwa Ewangelicko-Augsburskiego przy Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego i do lutego 1947 działał w tym urzędzie jednoosobowo. W 1948 roku przeszedł w stan spoczynku.
Jak przebiegała działalność edukacyjna i życie po wojnie?
Po wojnie wrócił do pracy w szkolnictwie. Od 1947 do 1950 pełnił funkcję dyrektora Liceum im. M. Reja w Warszawie. Równocześnie nie zaniechał obowiązków duszpasterskich: w latach 1950–1956 administrował parafią luterańską w Starej Iwicznej.
W czasie kampanii wojennych ewakuował się do Łucka, a następnie potajemnie powrócił do Warszawy i pracował jako urzędnik w fabryce prowadzonej przez jego brata.
Jakie były życie prywatne i odznaczenia?
Był synem Ludwika Gloeha i Ludwiki z Buffów. Ożenił się z Janiną z d. Angerstein. Ich syn Jan, urodzony w 1918 roku, zginął jako żołnierz Powstania Warszawskiego 3 sierpnia 1944 roku.
Do przyznanych mu odznaczeń należą Złoty Krzyż Zasługi (18 marca 1932) oraz Medal Niepodległości. Pośmiertnie uhonorowano go tytułem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata w 1984 roku. Został pochowany na Cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie, w alei 9-1-5.
