| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 18 września 1853, Zelów |
| Zgon | 30 lipca 1901, Ryga |
| Zawód | bibliotekarz; badacz folkloru |
| Pochówek | cmentarz ewangelicko-reformowany przy ul. Żytniej, Warszawa (kw. C-4-2) |
| Działalność | |
| Pracował | Cesarska Akademia Nauk w Petersburgu |
| Badania terenowe | Mazury, lata 80. XIX w. |
| Zbiory | 4 zeszyty pieśni mazurskich |
| Publikacja | wydanie bibliofilskie w latach 70. XX w. (oprac. Stanisław Świrko) |
| Rodzina | córka prof. Zofia Szmidtowa; syn Bronisław Gąsiorowski |
Józef Gąsiorowski zajmował się zbieraniem pieśni i podań ludowych na Mazurach oraz pracował jako bibliotekarz w Cesarskiej Akademii Nauk w Petersburgu. Jego terenowe kwerendy przyniosły materiał, który przez długi czas pozostawał niewydrukowany.
Życie i kariera zawodowa
Urodził się 18 września 1853 w Zelowie. W dorosłym życiu pełnił funkcję bibliotekarza w Cesarskiej Akademii Nauk w Petersburgu, gdzie był związany zawodowo z instytucją naukową, pracując przy zbiorach i katalogowaniu materiałów.
Zmarł 30 lipca 1901 w Rydze. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie, w kwaterze oznaczonej jako C-4-2. Jego rodzinę tworzyli m.in. córka Zofia Szmidtowa i syn Bronisław Gąsiorowski.
Badania folklorystyczne na Mazurach
W latach 80. XIX wieku odbył podróż na Mazury i prowadził tam badania terenowe na wsi. Zbierał pieśni i podania przekazywane ustnie przez mieszkańców regionu, notując teksty i formy melodyczne oraz rejestrując lokalne opowieści.
Rezultatem tej pracy był zbiór zapisków złożony w formie 4 zeszytów pieśni mazurskich. Zbiory te przez długi czas nie ukazały się drukiem i krążyły w rękopisach oraz materiałach archiwalnych.
Publikacje i losy zbioru
Pieśni zgromadzone przez Gąsiorowskiego zostały wydane bibliofilko dopiero w latach 70. XX wieku. Wydanie przygotowała jego córka, prof. Zofia Szmidtowa, a opracowanie redakcyjne sporządził Stanisław Świrko.
