| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Jerzy Wojciech Heide |
| Urodzenie | 3 października 1706 |
| Chrzest | 10 października 1706, Dobre Miasto |
| Zgon | 2 czerwca 1765 |
| Miejsce urodzenia | Praslity koło Dobrego Miasta |
| Miejsce zgonu | Lidzbark Warmiński |
| Wykształcenie i święcenia | |
| Szkoła | Gimnazjum jezuickie w Braniewie; Alumnat Papieski |
| Święcenia | 2 czerwca 1729 |
| Urzędy i funkcje | |
| Rola | duchowny katolicki, archiprezbiter lidzbarski, honorowy kanonik chełmiński |
| Posługi | wikariusz w Braniewie; proboszcz w Grzędzie; parafia w Kwiecewie; archiprezbiter Lidzbarka (od 1754) |
| Dzieło | |
| Kronika | Archiwum dawne i nowe Lidzbarskiego Kościoła Archiprezbiterialnego |
Jerzy Wojciech Heide pochodził z warmińskiej szlachty. Był synem sołtysa Praslit Jerzego Heide i Urszuli z domu Steffen; ochrzczono go 10 października 1706 w Dobrym Mieście.
Życiorys i wykształcenie
Heide uczył się w gimnazjum jezuickim w Braniewie, a następnie kontynuował kształcenie w miejscowym Alumnacie Papieskim. Po ukończeniu studiów teologicznych przyjął święcenia kapłańskie 2 czerwca 1729. Początkowo pracował jako wikariusz w Braniewie.
Kariera duszpasterska i urzędy
W 1737 objął probostwo w Grzędzie. W 1745 otrzymał parafię w Kwiecewie; do obsady tej przyczynić mogła protekcja związana z rodziną — brat Jerzego, ks. Franciszek Heide, był kapelanem kardynała Camillo Paolucciego. W marcu 1754 mianowano go archiprezbiterem lidzbarskim, a w czerwcu 1754 wprowadzono go w posiadanie beneficjum.
Jako archiprezbiter zyskał zaufanie biskupów warmińskich Krzysztofa Jana Szembeka i Adama Stanisława Grabowskiego. W 1765, krótko przed śmiercią, otrzymał nominację na kanonika honorowego kapituły chełmińskiej.
Inwestycje parafialne i ostatnie lata
Heide ufundował do kościoła nowy ołtarz pod wezwaniem Trójcy Świętej. W latach 1755–1756 nadzorował prace renowacyjne domu parafialnego. W ostatnich latach życia ciężko chorował; zmarł 2 czerwca 1765 w Lidzbarku i został pochowany w podziemiach kościoła parafialnego przy ołtarzu św. Anny.
Kronika Lidzbarka i Warmii
Heide spisał kronikę zatytułowaną Archiwum dawne i nowe Lidzbarskiego Kościoła Archiprezbiterialnego. Dzieło podzielił na cztery części: o pochodzeniu i założeniu miasta Lidzbarka, o dziejach Lidzbarka do połowy XVIII wieku, o procesjach błagalnych oraz o dniach ślubowania i o biskupach warmińskich.
Przy pracy nad kroniką korzystał z dawnych opracowań pruskich, warmińskich i polskich, z czasopism oraz z dokumentów, na przykład Statutów Synodalnych biskupa Szembeka. Kronikę doprowadził do września 1764; jej ciąg dalszy sporządził jeden z jego wikariuszy, Jakub Józef Harwart.
Rękopis pozostał w archiwum archiprezbiteratu lidzbarskiego, a w 1889 ks. Carl Peter Woelky przygotował jego krytyczne wydanie opublikowane w tomie VIII "Monumenta Historiae Warmiensis".
