| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Anton Eichhorn |
| Data urodzenia | 9 maja 1809 |
| Miejsce urodzenia | Piszewo koło Jezioran, Warmia |
| Data śmierci | 27 lutego 1869 |
| Miejsce śmierci | Frombork |
| Zawód | teolog; historyk Kościoła i prawa kościelnego |
| Funkcje | profesor Liceum Hosianum; rektor 1851–1854; dziekan katedry we Fromborku |
| Wykształcenie | doktor filozofii (Berlin, 1835) |
| Działalność | |
| Towarzystwo | Warmińskie Towarzystwo Historyczne (założyciel, prezes) |
| Wydawnictwo | wydawca czasopisma Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands |
| Odznaczenia | Order Czerwonego Orła IV klasy |
| Pochówek | krypta katedry we Fromborku, 3 marca 1869 |
Anton Eichhorn był niemieckim teologiem i historykiem Kościoła, który zajmował się przeszłością Warmii. Przez wiele lat wykładał w Liceum Hosianum w Braniewie i angażował się w lokalne inicjatywy naukowe.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w 1809 roku w Piszewie koło Jezioran jako syn Alberta i Katarzyny z domu Niesewandt. Kształcenie rozpoczął w szkole w Jezioranach, następnie uczęszczał do progimnazjum w Reszlu (1820–1824) i gimnazjum w Braniewie (1824–1828). W Braniewie pozostawał pod wpływem pedagoga Johanna Schmüllinga.
Po maturze studiował w Liceum Hosianum filozofię i teologię (1828–1832) jako uczeń Johanna Busse, który wykładał m.in. historię Kościoła i prawo kościelne. 3 czerwca 1832 otrzymał święcenia kapłańskie, krótko pełnił obowiązki wikarego w kościele św. Mikołaja w Elblągu, a następnie odbył studia w Berlinie, gdzie 26 kwietnia 1835 otrzymał doktorat z filozofii.
Praca zawodowa i działalność publiczna
Po powrocie do Braniewa uczył religii w szkołach miejskich. W 1838 został mianowany profesorem zwyczajnym w Liceum Hosianum i wykładał historię Kościoła, prawo kościelne oraz egzegezę Pisma Świętego. W kadencji 1851–1854 pełnił funkcję rektora tej uczelni.
W 1856 wspólnie z Carlem Peterem Woelkym, Franzem Beckmannem, Andreasem Thielem i Josephem Benderem założył Warmińskie Towarzystwo Historyczne. Pełnił w nim funkcję prezesa i był wydawcą czasopisma Zeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands. W 1848 wystąpił jako poseł powiatu braniewskiego na zgromadzenie narodowe w Berlinie. Otrzymał Order Czerwonego Orła IV klasy. W marcu 1852 przeniósł się do Fromborka, a od kwietnia 1867 był dziekanem katedry we Fromborku. Zmarł 27 lutego 1869 i został pochowany 3 marca w krypcie katedry we Fromborku.
