| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 9 kwietnia 1917, Tylża |
| Zgon | 2 września 1965, Berlin |
| Zawód | poeta, prozaik, eseista |
| Wykształcenie i życie | |
| Gimnazjum | gimnazjum humanistyczne w Królewcu |
| Studia | historia sztuki, Berlin (od 1937) |
| Działalność i nagrody | |
| Publikacje | w NRD i RFN |
| Nagrody | Nagroda Literacka Grupy 47 (1962); Nagroda Henryka Manna (1965) |
| Pochówek | |
| Cmentarz | Christophorus-Friedhof, Friedrichshagen (Berlin) |
Johannes Bobrowski poznał literaturę i historię regionów Europy Wschodniej. Jego utwory łączą wątki niemieckie, bałtyckie i słowiańskie oraz ukazują osobiste i zbiorowe losy w XX wieku.
Życiorys i doświadczenia wojenne
Urodził się jako Johannes Konrad Bernhard Bobrowski w Tylży w rodzinie kolejarza. W młodości przeprowadzał się z Tylży do Rastemborka, a następnie do Królewca, gdzie ukończył gimnazjum o profilu humanistycznym; jednym z jego nauczycieli był Ernst Wiechert.
W 1937 roku zapisał się na studia historii sztuki w Berlinie. Wstąpił do NSDAP, co było warunkiem uzyskania świadectwa maturalnego. W czasie II wojny światowej służył w randze kaprala i walczył przeciwko Polsce, Francji oraz ZSRR. Po wzięciu do sowieckiej niewoli pracował w kopalni węgla i pozostał w niewoli do 1949 roku.
Życie po wojnie i działalność zawodowa
Po powrocie zamieszkał w Berlinie Wschodnim jako obywatel NRD. Pracował jako redaktor w wydawnictwie literatury dziecięcej. Jego utwory ukazywały się zarówno w NRD, jak i w RFN, co sprawiło, że pozostawał pod obserwacją służb bezpieczeństwa.
W 1963 roku został członkiem Niemieckiego Związku Pisarzy (Deutscher Schriftstellerverband, DSV), a od 1964 roku należał do wschodnioniemieckiego PEN Clubu. Zmarł na zapalenie wyrostka robaczkowego i został pochowany na cmentarzu Christophorus w berlińskim Friedrichshagen.
Twórczość i najważniejsze dzieła
W poezji i prozie odwoływał się do wspólnot kulturowych, dziejowych i językowych narodów Europy Wschodniej — Niemców, ludów bałtyckich i słowiańskich. Jego tomy poetyckie to między innymi Sarmatische Zeit (1961) i Schattenland Ströme (1962).
W prozie opublikował m.in. powieść Levins Mühle. 34 Sätze über meinen Großvater (1964) oraz Litauische Claviere (1966). Po jego śmierci ukazały się zbiory i wydania pośmiertne, jak Wetterzeichen (1967) i Im Windgesträuch. Gedichte aus dem Nachlaß (1970).
Nagrody, opracowania i dziedzictwo literackie
W 1962 roku otrzymał Nagrodę Literacką Grupy 47. W 1965 roku Akademia Sztuki NRD przyznała mu Nagrodę Henryka Manna. Po jego śmierci badaniem życia i twórczości zajęli się m.in. Gerhard Wolf i Bernd Leistner.
Do opracowań poświęconych Bobrowskiemu należą prace Gerharda Wolfa oraz tomy studiów i interpretacji; publikacje te ukazywały się w latach 1967–1981. Pochowany jest na cmentarzu Christophorus w Friedrichshagen.
