Fot. Zygmunt Gawron Fot. Zygmunt Gawron
Fot. Zygmunt Gawron Fot. Zygmunt Gawron

Witamy Państwa

na oficjalnej stronie PKWE 

  

         
   
 

powrót

Kadyński Las

Utworzony w 1972 roku rezerwat przyrody „Kadyński Las” zajmuje fragment lasu o powierzchni 8,15 ha leżący w strefie krawędziowej Wysoczyzny Elbląskiej. Na tym obszarze wykształciły się pod wpływem działania wód roztopowych rozcięcia erozyjne, które z czasem zamieniły się w głębokie wąwozy. Rezerwat został utworzony w celu zachowania fragmentu starego lasu bukowego z pojedynczymi, starymi dębami. 

Rezerwat przyrody „Kadyński Las” „rozsiadł” się w pobliżu zachodniej krawędzi Wysoczyzny Elbląskiej, mającej tu, jak określają to geomorfolodzy, charakter starego, martwego klifu abrazyjnego, silnie przekształconego w wyniku zachodzących w przeszłości intensywnych procesów erozyjnych. Z miejsc, gdzie las nieco rzednie, rozciąga się wspaniała panorama Zalewu Wiślanego z zamykającą go od północnego zachodu Mierzeją Wiślaną.

Rezerwat znajduje się na południowy wschód od zabytkowego zespołu pałacowego w Kadynach oraz na północny zachód od zespołu poklasztornego z odbudowanym kościołem franciszkańskim. I pałac, i klasztor stanowią dodatkową atrakcję dla zwiedzających rezerwat. 

Warto wspomnieć o mniej więcej dwustuletnim starodrzewie bukowym, w którego sąsiedztwie rosną równie sędziwe dęby. Nieopodal rezerwatu przebiega aleja dębowa, w której najciekawszym, najbardziej rozpoznawalnym okazem jest dąb im. Jana Bażyńskiego. Wiek drzewa określany jest na około 700 lat, a jego obwód na wysokości 130 cm wynosi niemal dziesięć metrów.

Okazałym drzewom towarzyszą rzadkie i ciekawe rośliny chronione, między innymi: konwalia majowa, marzanka wonna, kalina koralowa, barwinek pospolity, bluszcz pospolity, gnieźnik leśny, kruszczyk siny i lilia złotogłów. Spośród wymienionych tutaj gatunków lilia złotogłów zaliczana jest do gatunków zagrożonych wyginięciem, a kruszczyk siny - do gatunków ginących. Wśród innych gatunków roślin, o których należałoby w tym miejscu wspomnieć są: czerniec Gronkowy, także zagrożony wyginięciem, a także kokorycz pełna i przetacznik górski. 

Mazurski Park Krajobrazowy
Mazurski
Park Krajobrazowy
Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy
Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy
Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy
Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej
Park Krajobrazowy
Wysoczyzny Elbląskiej
Welski Park Krajobrazowy
Welski
Park Krajobrazowy
Brodnicki Park Krajobrazowy
Brodnicki
Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski
Park Krajobrazowy
| do góry wersja dla słabowidzących wersja graficzna wydrukuj stronę