Fot. Z. Gawron Fot. Z. Gawron
Fot. Z. Gawron Fot. Z. Gawron

Witamy Państwa

na oficjalnej stronie PKWE 

  

         
   
 

powrót

Hydrografia

W granicach Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej istnieją trzy niezależne systemy wodne, które tworzą:
- cieki wpadające bezpośrednio do Zalewu Wiślanego;
- rzeka Elbląg wraz z dopływami;
- rzeka Bauda.

System cieków wpadających bezpośrednio do Zalewu Wiślanego odwadnia północną i północno-zachodnią część strefy krawędziowej Parku. W podłożu przeważają utwory nieprzepuszczalne. Teren ma bardzo urozmaiconą rzeźbę; obserwuje się tu duże spadki terenu i znaczne deniwelacje. Brak jest zbiorników retencyjnych. Największe są zlewnie: Narusy (o powierzchni 175,1 km2), Stradanki (o powierzchni 28,9 km2), Grabianki (o powierzchni 14,3 km2), Kamienicy (o powierzchni 12,1 km2) i Olszanki (o powierzchni 8,2 km2).

System rzeki Elbląg wraz z dopływami obejmuje południową część Parku. W podłożu duży udział mają utwory przepuszczalne, co powoduje, że ten obszar charakteryzuje się słabą zdolnością retencyjną. Większą część tego obszaru zajmuje zlewnia Kumieli (o powierzchni 44 km2).

System rzeki Baudy obejmuje nieduży fragment wschodniej części Parku, w centralnej części Wysoczyzny Elbląskiej, o mało urozmaiconej rzeźbie. W podłożu dominują utwory słabo przepuszczalne. Występują tu obniżenia bezodpływowe, liczne podmokłości i oczka wodne.

Największymi ciekami na terenie Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej uchodzącymi do Zalewu Wiślanego są: Stradanka (12,4 km), Grabianka (12,7 km), Dąbrówka (5,28 km), Olszanka (8,72 km), Kamienica (9,35 km), Kamionka (4,44 km), Suchacz (4,94 km) oraz dopływy rzeki Elbląg: Dunówka (5,9 km), Babica (9,13 km), Kumiela (18,87 km) wraz z dopływem o nazwie Srebrny Potok (11,02 km). Odcinkami przez teren parku przepływają wpadające do Zalewu Wiślanego: Narusa (15,32 km) i Bauda (67,3 km).

Gęstość sieci rzecznej na obszarze Parku jest stosunkowo duża i wynosi 1,2 km/km2 kwadratowy. Średnie spadki koryt wynoszą od 0,5 do 1,0 % i są podobne jak w rzekach podgórskich (źródło: materiały Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej).

Teren Parku Krajobrazowego Wysoczyzny Elbląskiej jest bardzo ubogi w większe zbiorniki wodne. Największym naturalnym zbiornikiem jest jezioro Rusałka. Jezioro Martwe, Goplanica oraz Troyl są zbiornikami sztucznymi, natomiast jezioro Stare jest zbiornikiem naturalnym, podpiętrzonym groblą. W części centralnej występują dość licznie niewielkie oczka wodne.

Mazurski Park Krajobrazowy
Mazurski
Park Krajobrazowy
Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy
Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy
Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy
Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej
Park Krajobrazowy
Wysoczyzny Elbląskiej
Welski Park Krajobrazowy
Welski
Park Krajobrazowy
Brodnicki Park Krajobrazowy
Brodnicki
Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski
Park Krajobrazowy
| do góry wersja dla słabowidzących wersja graficzna wydrukuj stronę