Zalew Wiślany w okolicach Kamionka Wielkiego. Fot. Zygmunt Gawron Zalew Wiślany w okolicach Kamionka Wielkiego. Fot. Zygmunt Gawron
Bociany w gnieździe. Fot. Zbigniew Zagrodzki Bociany w gnieździe. Fot. Zbigniew Zagrodzki
Okolice Próchnika. Fot. Zygmunt Gawron Okolice Próchnika. Fot. Zygmunt Gawron
Okolice Próchnika. Fot. Zygmunt Gawron Okolice Próchnika. Fot. Zygmunt Gawron
Młoda popielica. Fot. Zbigniew Zagrodzki Młoda popielica. Fot. Zbigniew Zagrodzki

Poznaj lepiej nasz region:

   

Zapraszamy na "parkowy" Facebook:

  

 

powrót

Poznajemy rośliny - bluszcz pospolity

Bluszcz pospolity (Hedera helix) jest pnączem kwitnącym i owocującym inaczej niż większość znanych roślin - jego kwiaty pojawiają się jesienią, a owoce wiosną. 

Wszyscy kojarzą bluszcz z pnączem o ciemnozielonych, zimotrwałych, błyszczących skórzastych liściach trzy- lub pięcioklapowych. Warto zauważyć, że takie liście mają pędy płonne, na których nie pojawiają się kwiaty. Natomiast liście na pędach kwiatowych mają zupełnie inny kształt - są jajowate, zaostrzone o całych brzegach, delikatniejsze.

 

 

Bluszcz wypuszcza pędy kwiatowe dopiero gdy jego pnącza osiągną pewną wysokość lub cała roślina osiągnie odpowiedni wiek; wówczas rozwijają się pędy kwiatowe i kwiaty - drobne, niepozorne, żółtawozielone lub białawe, zebrane w grona w kształcie baldachów. Pojawiają się właśnie jesienią, między wrześniem a listopadem. Wiosną następnego roku dojrzewają owoce bluszczu: niebieskoczarne, kuliste, trujące jagody. Na jagody bluszczu mogą skusić się dzieci, ale na szczęście owoce są tak twarde i gorzkie, że trudno zjeść ich więcej niż kilka, więc śmiertelne zatrucia zdarzają się niezwykle rzadko. Jednak gdyby ktoś je zjadł to i tak powinien udać się do lekarza. Bluszcz ma dwa rodzaje korzeni: te „normalne” w ziemi oraz korzenie przybyszowe, które umożliwiają pędom bluszczu przyczepianie się do ścian czy kory drzewa i wspinanie.

 

 

Bluszcz pospolity jest rośliną trującą (truciznę zawierają wszystkie jej części), ale także i leczniczą oraz stosowaną w kosmetyce. Bluszcz zawiera substancje, które działają przeciwzapalnie, przeciwobrzękowo, drażniąco, rozkurczowo, wykrztuśnie, napotnie i przeciwreumatycznie. Jest stosowany do sporządzania wykrztuśnych syropów przy, a także w leczeniu stanów zapalnych górnych dróg oddechowych i oskrzeli. Pomocniczo bywa stosowany przy leczeniu astmy. Może być również wykorzystywany przy leczeniu stanów zapalnych skóry (na przykład przy reumatoidalnym zapaleniu stawów), a także w kosmetyce, do produkcji preparatów antycellulitowych czy szamponów przeciwłupieżowych.

Bluszcz stosowany jest w lecznictwie już od bardzo dawna. Roślina ta pojawia się także w wierzeniach. W starożytnym Egipcie był przypisany Ozyrysowi. W mitologii greckiej Dionizos - bóg wina, dzikiej natury i płodności był przedstawiany z wieńcu bluszczowym, podobnie zresztą jak jego odpowiednik w mitologii rzymskiej - Bachus. Wierzono, że bluszcz może uchronić przed pijaństwem i jego skutkami. Bluszcz był uważany jako symbol nieśmiertelności, dlatego tak często sadzono go na cmentarzach. W Polsce i Europie uważano niegdyś, że bluszcz „nie lubi” wina, więc sprawdzano, czy wino nie zostało sfałszowane - po wrzuceniu pnącza bluszczu wino powinno „uciec” z naczynia, na dnie którego zostanie sama woda i bluszcz.

Tekst i zdjęcia: Hanna Kruk 

Mazurski Park Krajobrazowy
Mazurski
Park Krajobrazowy
Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy
Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy
Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy
Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej
Park Krajobrazowy
Wysoczyzny Elbląskiej
Welski Park Krajobrazowy
Welski
Park Krajobrazowy
Brodnicki Park Krajobrazowy
Brodnicki
Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski
Park Krajobrazowy
| do góry wersja dla słabowidzących wersja graficzna wydrukuj stronę