Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej

Ścieżka Na skraju puszczy fot. Anna Naruszewicz Ścieżka Na skraju puszczy fot. Anna Naruszewicz

 Witamy na oficjalnej stronie 
Parku Krajobrazowego
Puszczy Rominckiej.

Znajdują się tu informacje 
o przyrodzie, atrakcjach turystycznych
i działalniach naszego Parku,
a także publikacje turystyczne
i edukacyjne do pobrania.

Zapraszamy
d
o konkursu wiedzy
MŁODY STRAŻNIK PARKU


 





 

    

 

powrót

Porady praktyczne

Pobłądzenia
Wybierając się na wycieczkę po Puszczy Rominckiej należy być odpowiednio przygotowanym. Przede wszystkim należy mieć ze sobą mapę turystyczną Parku (do nabycia w Centrum Promocji Regionu Gołdap) lub mapy topograficzne tego terenu. Poglądową mapę obszaru Parku można pobrać na naszej stronie - w zakładce Mapa.

W przypadku zbłądzenia ze szlaku nie należy wpadać w panikę. Najlepiej cofnąć się do ostatniego znaku  i ponowić wędrówkę do najbliższego skrzyżowania. Tam przejść się po każdej z rozchodzących się dróg w poszukiwaniu kolejnego znaku. W przypadku, gdy nie udało się wrócić na szlak, należy spokojnie ustalić kierunki świata i na pierwszej napotkanej, wyraźnej drodze udać się na południe. Nią na pewno dojdzie się do drogi asfaltowej Gołdap-Żytkiejmy. Nie należy z kolei podążać drogami na północ - te bowiem prowadzą do granicy państwowej.

Nie zaleca się także schodzenia z dróg i wędrówki przez las na przełaj, gdyż wiele terenów w puszczy zajmują rozległe bagna.  Pamiętajmy o zwracaniu uwagi na punkty charakterystyczne w terenie i na mapie. Szczególnie przydatne w lesie okazują się być słupki oddziałowe, których numeracja pozwala dokładnie ustalić, w jakim miejscu jesteśmy (numeracja oddziałów naniesiona jest na mapy turystyczne i topograficzne).  Turyści w lesie nigdy nie są sami. Napotkani pracownicy leśni i funkcjonariusze Straży Granicznej na pewno wskażą właściwą drogę. Można także zadzwonić po pomoc do placówek Straży Granicznej w Dubeninkach 87/6158620 lub w Gołdapi 87/6154913.  

Dzikie zwierzęta
Mimo że w Puszczy Rominckiej żyją duże zwierzęta – wilki, łosie, jelenie, dziki, przemierzając leśne ścieżki nie należy się ich obawiać. Zdrowe zwierzę będzie unikało kontaktu z ludźmi – gdy nas spostrzeże, z pewnością ucieknie. Zagrożeniem dla człowieka może być jedynie zwierzę chore lub broniące swoich młodych. Gdy takowe spotkamy, należy wycofać się i wybrać inną drogę. Ale bez obaw - jak dotąd nie odnotowaliśmy żadnego przypadku zaatakowania turysty przez duże zwierzę.
Bardziej niebezpieczna od wilka, czy dzika bywa żyjąca w Puszczy Rominckiej żmija zygzakowata. Jej jad może być groźny szczególnie dla dzieci i osób starszych. Na żmiję natknąć się można, gdy ta wygrzewa się na leśnej drodze, polanie lub wśród borówek. W przypadku spotkania należy ją ominąć, tak by jej nie niepokoić. Ukąszenia żmii zdarzają się rzadko. Zwierzę atakuje tylko w obronie własnej, gdy jest osaczone, nie ma możliwości ucieczki lub gdy niechcący na nie nadepniemy bądź usiądziemy. Dlatego ważne jest zachowanie ostrożności podczas wędrówki. Przydadzą się też buty za kostkę. W przypadku ukąszenia należy ranę obmyć wodą, założyć opaskę uciskową i udać się do szpitala celem otrzymania surowicy.

Kleszcze
Te małe pajęczaki mające do kilku milimetrów długości są praktycznie wszędzie – na trawach, krzewach, drzewach. Część z nich jest nosicielami wirusów boreliozy i zapalenia opon mózgowych. Dlatego warto pamiętać o prostych zasadach, które pomogą nam ustrzec się przed konsekwencjami ugryzienia przez kleszcze. Wybierając się na wycieczkę załóżmy odpowiedni ubiór osłaniający ciało, buty zakrywające stopę, na głowę włóżmy czapkę z daszkiem. Zastosujmy środki odstraszające kleszcze, które przy okazji ochronią nas przed komarami. Po powrocie do domu dokładnie obejrzyjmy skórę całego ciała. Mamy szansę znaleźć intruza, gdy jeszcze wędruje po ciele. Jeśli znajdziemy go wbitego, usuwamy go zdecydowanym ruchem za pomocą pęsety.

Pieszo i rowerem
Teren Puszczy Rominckiej jest w większości otwarty dla uprawiania turystyki – zwłaszcza pieszej bądź rowerowej. Stałym zakazem wstępu objęte są jedynie rezerwaty przyrody, uprawy leśne o wysokości drzew poniżej 4 metrów, drzewostany nasienne.
Granice rezerwatów przyrody oznaczone są poprzez zielone opaski umieszczone na korze drzew. W najbardziej eksponowanych punktach granicznych wszystkich rezerwatów stoją tablice informacyjne zawierające podstawowe informacje przyrodnicze, a także schematyczne mapy.
Granice drzewostanów nasiennych wskazują żółte opaski wymalowane na drzewach.
Dodatkowo Nadleśniczy posiada możliwość wprowadzenia okresowego zakazu wstępu w przypadku wystąpienia dużego zagrożenia pożarowego, bądź gdy wykonywane są zabiegi gospodarcze mogące zagrozić bezpieczeństwu osób postronnych (np. pozyskiwanie drewna).

Samochodem, konno lub w psim zaprzęgu
Pojazdami silnikowymi i motorowerami wolno na terenie leśnym poruszać się jedynie drogami publicznymi. To samo dotyczy także modnych ostatnio psich zaprzęgów oraz jazdy konno. Ruch drogami leśnymi dozwolony jest jedynie w przypadku, gdy oznakowane są one drogowskazami. Na niektórych drogach leśnych ustawione są znaki „zakaz wjazdu”. Ich brak nie oznacza jednak zgody na wjazd do lasu.

Na grzyby
Zbiór „darów lasu” – jagód, orzechów, grzybów – na własne potrzeby jest dozwolony, za wyjątkiem miejsc objętych zakazem wstępu. Owoce zbierać można wyłącznie ręcznie – stosowanie narzędzi – np. grzebieni do zbioru jagód – jest zakazane.

Pod namiotem
Biwakowanie na terenach leśnych dozwolone jest jedynie w miejscach do tego wyznaczonych. W obrębie Puszczy Rominckiej nie przewiduje się tworzenia pól namiotowych. Znajdują się one natomiast na obrzeżach Puszczy – w Błąkałach, Stańczykach, Kiepojciach, Pluszkiejmach, Gołdapi. Możliwość biwakowania zapewniają także właściciele gospodarstw agroturystycznych.

Przy ognisku
Rozniecanie ognia na terenie leśnym, jak też w odległości do 100 metrów od granicy lasu jest zabronione. Ogniska wolno rozpalać jedynie w miejscach do tego wyznaczonych.

Z psem
Pamiętać musimy również o zakazie puszczania luzem psów na terenach leśnych. Nawet jeśli przekonani jesteśmy, iż nasz pupil nie stanowi żadnego zagrożenia dla dzikich zwierząt, powinniśmy prowadzić go na smyczy. Przy okazji pamiętajmy o zabepieczeniu psa przed kleszczami, by ustrzec go przed groźną dla jego życia babesjozą.

Pod granicą
Puszcza Romincka położona jest w strefie nadgranicznej. Turyści muszą więc respektować specyficzne przepisy z tym związane. Obowiązuje ścisły zakaz przebywania na pasie drogi granicznej. Zabrania się fotografowania obiektów, znaków i urządzeń granicznych, a także terenów położonych poza linią granicy państwowej. Nie wolno komunikować się bezpośrednio z innymi osobami przez granicę, a także przerzucać lub przejmować przez granicę jakichkolwiek przedmiotów. Obowiązuje zakaz przebywania w porze nocnej na akwenach wodnych w odległości mniejszej niż 150 metrów od granicy, a także zakaz połowu ryb w wodach granicznych - w porze nocnej oraz w odległości mniejszej niż 100 metrów od granicy.

Imprezy
Imprezy sportowe oraz inne imprezy o charakterze masowym organizowane na terenie Puszczy Rominckiej powinny być zaakceptowane przez Nadleśnictwo Gołdap i Dyrekcję Parku Krajobrazowego Puszczy Rominckiej. Wszelkie wycieczki organizowane w pobliżu granicy państwowej należy także zgłaszać do właściwej terytorialnie jednostki Straży Granicznej (w Dubeninkach lub Gołdapi).

Patrole służb
Wędrując po Puszczy Rominckiej spotkać możemy pracowników parku krajobrazowego, leśników, funkcjonariuszy Policji i Straży Granicznej. Wszyscy chętnie służyć nam będą wszelką możliwą pomocą. Jednocześnie mają oni uprawnienia do kontroli dokumentów napotkanych osób. Nie denerwujmy się – działania te służą zapewnieniu bezpieczeństwa. 

(jk, an)

Mazurski
Park Krajobrazowy
Park Krajobrazowy
Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy
Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy
Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy
Wysoczyzny Elbląskiej
Welski
Park Krajobrazowy
Brodnicki
Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski
Park Krajobrazowy
| do góry wydrukuj stronę