Jesień w Puszczy Rominckiej fot. Elżbieta Gumowska Jesień w Puszczy Rominckiej fot. Elżbieta Gumowska
Jesień w Puszczy Rominckiej fot. Anna Naruszewicz Jesień w Puszczy Rominckiej fot. Anna Naruszewicz
Jesień w Puszczy Rominckiej fot. Anna Naruszewicz Jesień w Puszczy Rominckiej fot. Anna Naruszewicz
Skraj Puszczy Rominckiej w Żabojadach fot. Anna Naruszewicz Skraj Puszczy Rominckiej w Żabojadach fot. Anna Naruszewicz
powrót

Dendro-rymy nagrodzone

 

Znamy laureatów konkursu poetyckiego „Dendro-rymy” organizowanego z okazji Święta Drzewa przez Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej.

Na konkurs wpłynęły zarówno wiersze radosne, jak i melancholijne, rymowane i pisane prozą.

Wszystkim autorom należą się gratulacje za talent poetycki i ukazanie w wierszach piękna naszych drzew. 

 

Laureatami konkursu zostali:

I miejsce ex aequo
Zuzanna Czerwonka, kl. VIa SP nr 1 w Gołdapi
Igor Pokorski, kl. IVb SP nr 2 w Gołdapi

II miejsce ex aequo
Wiktoria Chalecka, kl. V SP w Żytkiejmach
Anna Zalewska, kl. IVb SP nr 2 w Gołdapi

III miejsce ex aequo
Mateusz Mościński, kl. V SP w Żytkiejmach
Borys Wilczyński, kl. IVb SP nr 2 w Gołdapi

Wyróżnienia
Marcin Adamczyk, kl. VI SP w Dubeninkach
Magdalena Dojlida kl. V, SP w Galwieciach
Julia Kalwajtys, kl. V SP w Żytkiejmach
Weronika Krzyżewska, kl. V SP w Żytkiejmach
Roksana Lisiewska, kl. V SP w Żytkiejmach
Wiktoria Weronika Marcewicz, kl. V SP w Żytkiejmach

Laureaci konkursu otrzymają nagrody ufundowane przez Starostwo Powiatowe w Gołdapi i Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej.

Dziękujemy uczniom i nauczycielom za udział i zapraszamy do uczestnictwa w kolejnych konkursach organizowanych przez nasz Park.

 

A teraz zapraszamy do lektury:  

 

Zuzanna Czerwonka ”Cztery pory roku drzewa…”

Drzewo, czym jesteś? Czy mnie rozumiesz? Czy masz potrzeby? Czy ty czujesz? 

Ptaki ćwierkają, żeś schronieniem i domkiem, że najpiękniejszymi konarami ozdabiasz przyrodę.
Na wiosnę twe gałęzie puszczają pąki niczym palce. Przy Tobie najwięcej serc się łączy w pary.
Miłość rozkwita barwą czerwonego wina. Ty dajesz nieskończoną radość ciekawego życia.
Latem błyszczysz w słońcu swymi zielonymi liśćmi. Dzieci bawią się na huśtawce zaczepionej między Twymi ramionami.
Rodzice siedzą na ławce uśmiechając się czule. Na jesieni złote przybierasz odzienie.
Krople deszczu przyjmujesz na zmęczone korzenie. Dwoje starszych ludzi spaceruje w twym cieniu.
Podziwia to życie, co biegnie pospiesznie. Zimą, gdy już śnieżną kołdrą świat się otula,
ty odpoczywasz, oddajesz się sennym marzeniom. Twa uroda zatrzymała samotnego mężczyznę.
Przygląda się opuszczonym gałęziom – są szare i smutne. Widzi w tobie odbicie swej starości.
Tak jak ty przeszedłeś cztery pory roku, tak on przeszedł cztery pory życia.
Drzewo ty rozumiesz, ty czujesz i potrzebujesz wody, powietrza, ciepła, i czystej ziemi
tak, jak każdy człowiek miłości, spokoju, dobra i nadziei.

***

Igor Pokorski "Leśne widowisko"

Nadchodzi jesień.
Drzewa powoli zasypiają,
ale jeszcze ostatnią, cudną, liściastą suknię odsłaniają.
Wiatr porywa liście brzozy, dębu i klonu do tańca.
Żółte z czerwonymi tańczą walca,
a pomarańczowe z brązowymi wolno opadają.
Sośnie rosnącej w Puszczy Rominckiej pokłon oddają.

Wiewiórka ma cudne widowisko.
Las to jej siedlisko.
Siedzi na leszczynie obok dzięcioła.
- Popatrz, jak cudnie!- mówi szeptem, nie woła.
Stary lekarz pobliskiego świerka na niezwykły taniec zerka.
- To mi przypomina oberka. A szum wiatru to muzyka dla ucha.
Nawet moja sąsiadka sowa go słucha.

A ja… mieszkam w Gołdapi, przy puszczy, blisko.
I cieszę się, że mam takie widowisko!

***

Wiktoria Chalecka „Drzewa”

Pewnego razu
w lesie stała smutna
jodła.
Nazywali ją
modła.
Przyszła wielka ulewa,
a jodła zaczęła śpiewać
aż przeszedł ją dreszcz
przez ten deszcz.
Usłyszały jodłę
sosny
i razem śpiewały
i wszystkie drzewa w lesie
radośnie huczały.

***

Anna Zalewska "Drzewo-cud natury" 

Drzewo,
tak ważne dla mnie.
Łączy niebo z ziemią, dostojny strażnik lasu,
który nie znosi hałasu.

Drzewo,
tak ważne dla ptaków i zwierząt.
Wilga uwije gniazdko w jego konarach.
Kotek przed psem znajdzie schronienie.
Wiewiórka w dziupli schrupie złotego orzecha.
W jego towarzystwie nikt nie narzeka.

Drzewo,
tak ważne dla życia całego świata.
Czyste powietrze, pozytywna energia, cień w ciągu lata…
Puszcza Romincka – moja przytulna chata.

***

Mateusz Mościński „Smutna jarzębina”

W pewnym lesie, gdzie się polana zaczyna,
rosła piękna, młoda jarzębina.
była bardzo miła
i na wietrze się wiła.

Któregoś dnia tak wiało,
że jarzębinę w pół złamało.
I była smutna, wręcz zrozpaczona,
że ją żywioł okrutnie pokonał.

Ale przyszły dzieci i ją pocieszały
i nad jej urodą wciąż się zachwycały.
Smutna jarzębina wnet poweselała
i swoje korale im podarowała.

***

Borys Wilczyński "Leśna rodzina"

Złota jesień nastała.
Kolorowe dywany zasłała.
Pomagała jej gołdapska wierzba z lasu Kumiecie.
Niebawem jej liście wiatr zmiecie.
Odsłoni wtedy nagie ramiona.
Usiądzie na nich ciekawska wrona.

Obok wierzby jej przyjaciele: sędziwy dąb, smukła brzoza i rozłożysta leszczyna
-leśna rodzina.
Latem cień kojący zapewniają.
Wielkie znaczenie dla ludzi i zwierząt mają.

Proszę, nie niszcz żadnego!
Nie wyrządzaj leśnym mieszkańcom niczego złego!
Puszcza Romincka tlen produkuje.
Wspaniale tutaj się czuję!

 

(an)

Mazurski Park Krajobrazowy
Mazurski
Park Krajobrazowy
Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy
Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy
Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy
Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej
Park Krajobrazowy
Wysoczyzny Elbląskiej
Welski Park Krajobrazowy
Welski
Park Krajobrazowy
Brodnicki Park Krajobrazowy
Brodnicki
Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski
Park Krajobrazowy
| do góry wersja dla słabowidzących wersja graficzna wydrukuj stronę