Witamy Państwa na stronie Parku Krajobrazowego Pojezierza Iławskiego wchodzącego w skład Zespołu Parków Krajobrazowych Pojezierza Iławskiego i Wzgórz Dylewskich z siedzibą w Jerzwałdzie.
  

powrót

Hydrografia

Ważnym elementem krajobrazu PKPI są wody powierzchniowe, a w szczególności jeziora. Pierwotnie, po ustąpieniu lądolodu, jezior było znacznie więcej, lecz w wyniku spłycenia i zarastania część z nich zanikła. W Polsce na obszarze ostatniego zlodowacenia znikło już ok. 67% pierwotnej powierzchni jezior. Współcześnie na terenie samego Parku znajduje się 31 akwenów, a w otulinie jest ich 12. Największym z nich jest jezioro Jeziorak liczące 3460 ha (w tym 240 ha wysp) powierzchni, zajmujące szóste miejsce na liście największych jezior, a jednocześnie najdłuższe (27, 5 km) jezioro w Polsce. Pięknie wkomponowane w krajobraz, częściowo otoczonymi lasami, zajmuje całą wschodnią część Parku od Iławy na południu po okolice Zalewa na północy. Jeziorak jest jeziorem rynnowym o przebiegu południkowym i mimo imponującej długości rynna jeziora jest wąska, liczy, bowiem średnio 1, 2 km (szer. max. 2, 4 km) przy średniej głębokości 4,1 m. Południowa część jeziora ma charakter długiej, wąskiej rynny rozdzielonej wyspami i ograniczonej półwyspami. W południowej części tej rynny leży największa wyspa Jezioraka – Ostrów Wielki (Wielka Żuława). Rozciąga się ona od miasta Iława do zatoki Kraga u wylotu, której znajduje się największe zagłębienie misy jeziornej wynoszące 12 m. Północna część jeziora powstała wcześniej, w stadium zlodowacenia pomorskiego i dzieli się na trzy duże, płaskie zatoki, pokryte licznymi wyspami. Do większych jezior na terenie Parku można zaliczyć: Płaskie (620, 4 ha), Rucewo Wielkie (218, 6 ha, Gaudy (152, 5 ha), Bądze (149,9 ha), Januszewskie (104,5 ha), Rucewo Małe (103,6 ha), a w otulinie: Ewingi (490,4 ha), Szymbarskie (165,2 ha), Silm (58,9 ha, Mołtawa Wielka(45,2 ha). Charakterystyczną cechą jezior Parku i otuliny jest ich stosunkowo mała głębokość, a co za tym idzie ich duża podatność na degradację. Do najgłębszych jezior Parku należą najczęściej małe, śródleśne jeziorka jak: Urowiec (31, 8 m), Jasne (19,8 m), Witoszewskie (12,2 m) oraz w otulinie jezioro Szymbarskie (25,1 m), Mołtawa Mała (13, 7 m).
 

Istotnym składnikiem Parku są cieki wodne, wykształcone w postaci licznych rzek i strumieni. Do najważniejszych rzek należy Osa i Liwa, należące do dorzecza Wisły. Charakterystyczną cechą rzek na tym obszarze są wyrównane przepływy w ciągu roku; nie notuje się zarówno katastrofalnych wezbrań, jak i długotrwałych niskich stanów. Do wyrównania przepływów przyczynia się przede wszystkim bogactwo jezior, duża powierzchnia lasów oraz liczne zagłębienia pochodzenia wytopiskowego. Tereny Parku obfitują również w liczne strumyki, pojawiające się często okresowo, zasilające liczne zagłębienia bezodpływowe.

Mazurski Park Krajobrazowy
Mazurski
Park Krajobrazowy
Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy
Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy
Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy
Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej
Park Krajobrazowy
Wysoczyzny Elbląskiej
Welski Park Krajobrazowy
Welski
Park Krajobrazowy
Brodnicki Park Krajobrazowy
Brodnicki
Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski
Park Krajobrazowy
| do góry wersja dla słabowidzących wersja graficzna wydrukuj stronę