Wpłyń na czyste Mazury w Giżycku Wpłyń na czyste Mazury w Giżycku
Dzień Ziemi w Woźnicach Dzień Ziemi w Woźnicach
Mali poszukiwacze skarbów w Mazurskim Parku Krajobrazowym Mali poszukiwacze skarbów w Mazurskim Parku Krajobrazowym
Przedszkolaki po sprzątaniu świata Przedszkolaki po sprzątaniu świata
W Szkole Podstawowej w Dłużcu W Szkole Podstawowej w Dłużcu
I Konkurs Ekologiczny Eko-Gałkowo I Konkurs Ekologiczny Eko-Gałkowo
Poznajemy Parki krajobrazowe Polski Edycja XIII Poznajemy Parki krajobrazowe Polski Edycja XIII
Konkurs plastyczny w Szkole Podstawowej w Krutyni Konkurs plastyczny w Szkole Podstawowej w Krutyni
powrót

Muzeum Przyrodnicze

    Wiosną 1991 r. Mazurski Park Krajobrazowy przy współpracy z Muzeum Warmii i Mazur w Olsztynie zorganizował wystawę o tematyce przyrodniczej i archeologicznej. Eksponaty wystawiono w siedzibie Mazurskiego Parku Kraj­obrazowego w Krutyni. W części przyrodniczej wystawy przeważają ptaki występujące na Mazurach. Ekspozycja archeologiczna przedstawiała ślady bytności człowieka w Puszczy Piskiej i w pasie pojezierzy, od epoki kamienia poprzez epokę brązu i żelaza. Wiosną 1998 r. zwrócono wypożyczone eksponaty Muzeum w Olsztynie, natomiast część przyrodniczą przeniesiono do zabytkowej stodoły mazurskiej w centrum Krutyni, w której na dzień dzisiejszy mieści się Ośrodek Edukacji Przyrodniczo-Kulturowej z Muzeum Przyrodniczym.
Kolekcja przyrodnicza liczy około 300 eksponatów zwierząt i stale się powiększa. Wszystkie eksponaty w naszym muzeum wykonane są po mistrzowsku przez dr. Janusza Dynowskiego. Pomysłodawcą i wykonawcą ekspozycji siedliskowych jest p. Maciej Głąbiński.
Zwierzęta, które trafiają do naszego muzeum są najczęściej ofiarami przejechania, potrącenia lub zderzenia się z samochodami poruszającymi się po drogach Parku. Ptaki o dużej rozpiętości skrzydeł, jak bociany, łabędzie oraz drapieżne, często giną na liniach energetycznych. W sieci rybackie, czy kłusownicze zaplątują się i topią różne zwierzęta związane z wodami: bobry, wydry, ptaki wodne: kaczki, perkozy, perkozki i inne, a nawet żółwie błotne. Tylko część zwierząt nadaje się do preparowa­nia, z powodu zbyt silnych obrażeń. Ginących zwierząt w wyniku ludzkiej dzia­łalności, często bezmyślnej, są miliony każdego roku. W Danii, Holandii, Niemczech, Francji, Stanach Zjednoczonych i innych krajach przeprowadza się specjalne badania, pozwalające stwierdzić ilość ginących zwierząt dziennie i w skali roku. Nie są to pełne dane, gdyż nie uwzględniają ofiar szybkiej kolei, pojazdów poruszających się po drogach gruntowych i leśnych. Ilość skłusowanych zwierząt można obliczyć jedynie szacunkowo. Konające na poboczu lub w pasie przydrożnym zwierzęta są niezauważalne. W Polsce podejmowano pierwsze próby liczenia jeży i płazów przejechanych na drogach.
Wśród eksponatów wyróżnia się kolekcja ptaków szponiastych. Znajdują się w niej bieliki stary i młody, a także z rozpostartymi skrzydłami, kilka myszołowów umożliwiających zwrócenie uwagi na zmienność osobniczą, para krogulców pozwa­lająca zauważyć dymorfizm płciowy u ptaków drapieżnych. W innej gablocie można zaobserwować zmienność dymorficzną na przykładzie gili, zięb i grubodziobów. Wielką sympatią zwiedzających cieszą się bociany, zwłaszcza, gdy poznają historię ratowania młodego boćka, którego hodowaliśmy od pisklęcia - wyrzuconego z gniazda - do dużego ptaka. Jednak wrodzona wada serca stała się przyczyną jego śmierci. Gablota z sowami pomaga zapoznać się zwiedzającym z cechami przy­stosowawczymi tych ptaków do nocnej aktywności, a gablota z ptakami wodnymi umożliwia poznanie cech przystosowawczych do życia w środowisku wodnym.
Dobrze prezentowana jest rodzina krukowatych: kruk, gawron, wrona siwa, kawka, sójka, orzechówka oraz barwna sójka. Dużym zainteresowaniem cieszą się kowalik, dzięcioły i pełzacze z powodu różnych sposobów zdobywania pożywienia. Preparaty żmii i zaskrońca uczą odróżniania tych gatunków. Bobry, wydry, a wśród małych drapieżników ryjówka malutka, uświadamiają właściwą wielkość tych ssaków.
W części historycznej muzeum poznajemy przeszłość Krutyni, uwiecznioną na starej fotografii. Czytamy też o życiu i twórczości Karola Małłka, znanego działacza mazurskiego, pisarza, folklorysty, publicysty i nauczyciela. Napisał on m.in.: „Jest dąb nad Mukrem”, „Polskie są Mazury” oraz ”Jutrznię mazurską na  Gody”. W muzeum organizowane są również wystawy o tematyce przyrodniczej, na których prezentowane są prace plastyczne uczniów szkół z  terenu Parku.
Dla grup zwiedzających muzeum, chcących zgłębiać piękno mazurskiej przyrody, oferujemy również prezentację diaporamy multimedialnej ze zdjęciami znanego fotografika, p. Waldemara Bzury.



 

Muzeum czynne jest od poniedziałku do piątku w godz. 8.00-15.00.
 
Mazurski Park Krajobrazowy
Mazurski
Park Krajobrazowy
Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy
Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy
Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy
Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej
Park Krajobrazowy
Wysoczyzny Elbląskiej
Welski Park Krajobrazowy
Welski
Park Krajobrazowy
Brodnicki Park Krajobrazowy
Brodnicki
Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski
Park Krajobrazowy
| do góry wersja dla słabowidzących wersja graficzna wydrukuj stronę