fot. W. Bzura fot. W. Bzura
fot. W. Bzura fot. W. Bzura
fot. W. Bzura fot. W. Bzura
fot. W. Bzura fot. W. Bzura
fot. W. Bzura fot. W. Bzura
fot. W. Bzura fot. W. Bzura
fot. W. Bzura fot. W. Bzura
fot. W. Bzura fot. W. Bzura

Witamy Państwa na oficjalnej stronie Mazurskiego Parku Krajobrazowego.

Materiał filmowy40 lat Mazurskiego Parku Krajobrazowego   

Mazurski Park Krajobrazowy informuje, że w sezonie letnim (lipiec - sierpień) Izba Przyrodnicza w Krutyni będzie czynna również w weekendy w godz. 9.30 – 16.30.

powrót

Badania archeologiczne na terenie Parku

W tym roku grupa archeologów zrzeszona pod nazwą Terra Desolata rozpoczęła badania archeologiczne na dwóch stanowiskach, w Wólce Prusinowskiej nad jeziorem Wielki Zyzdrój oraz w Mojtynach na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Oba stanowiska znane są z archiwaliów – badane były przez archeologów pruskich przed I wojną światową. Niestety, nie zachowały się dokładne dane na temat lokalizacji tych cmentarzysk. Poszukiwania rozpoczęto w Mojtynach, nie przyniosły jednak rezultatów – znaleziono tylko fragmenty nowożytnej ceramiki. Natomiast na drugim stanowisku w Wólce Prusinowskiej udało się namierzyć obszar dawnych wykopalisk. Miejsce, w którym rozpoczęto prace wskazał lokalny pasjonat historii. Należą mu się za to ogromne podziękowania

Cmentarzysko w Wólce Prusinowskiej

Cmentarzysko w Wólce Prusinowskiej badane było w 1899 roku  przez niemieckiego archeologa-amatora Emila Hollacka oraz w latach kolejnych przez Felixa Peisera. Podczas prac odkryto niespełna 180 grobów. Nekropola była użytkowana w okresie wpływów rzymskich przez ludność kultury bogaczewskiej, następnie przez przedstawicieli grupy olszyńskiej w okresie wędrówek ludów. Niewykluczone jednak, iż mogła funkcjonować jeszcze we wczesnym średniowieczu. Mówimy zatem o okresie kilkuset lat poczynając od mniej więcej od II-III wieku po Chrystusie. Tak długo użytkowane cmentarzyska są rzadkością. Obrządek pogrzebowy panujący w tym czasie na Mazurach nakazywał palenie ciał zmarłych. Ich prochy grzebano następnie w glinianych naczyniach – popielnicach lub bezpośrednio w ziemi (czasem być może w jakimś organicznym woreczku).

Niestety w wyniku działań drugowojennych zabytki znalezione przez Niemców najprawdopodobniej zaginęły. Obecnie znamy je jedynie z nielicznych wzmianek w literaturze oraz kartotek badaczy działających w pierwszych dziesięcioleciach XX w.

Wykopaliska prowadzone w ramach projektu Terra Desolata są pierwszymi powojennymi pracami na tym stanowisku. W maju odbyły się tam badania rozpoznawcze. W ich efekcie udało się znaleźć fragment brązowej blaszki będącej najprawdopodobniej elementem ozdoby. Pod koniec czerwca w tym miejscu został założony wykop. Udało się uchwycić ślady prac niemieckich archeologów. Wszystkie zabytki odnalezione w trakcie prac są przedmiotami, które Niemcy porzucili lub przeoczyli. Są to głównie fragmenty ceramiki, przepalone kości ludzkie oraz wykonane z brązu ozdoby: zapinki do spinania szat, fragmenty bransolet i naszyjników, pierścionek, a także drobne, prostokątne okucia paska lub rzemienia. Do najbardziej efektownych przedmiotów należały także brązowe szczypczyki.

Zespół Terra Desolata zamierza kontynuować prace w kolejnych sezonach.

 

Projekt Terra Desolata

Terra Desolata to inicjatywa od podstaw stworzona przez grupę znajomych, których łączy pasja do archeologii. Aktualne badania prowadzone są w ramach projektu pn. Inwentaryzacja i weryfikacja stanowisk archeologicznych z okresu wpływów rzymskich i okresu wędrówek ludów (I-VII w. po Chr.) w mikroregionie jezior Mojtyny, Nawiady i Wielki Zyzdrój. Prace odbywają się z ramienia Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego. Finansowane są przez Instytut Archeologii UW, Radę Konsultacyjną ds. Studenckiego Ruchu Naukowego UW, Fundację Uniwersytetu Warszawskiego, Fundację Universitatis Varsoviensis oraz ze środków własnych.

Projekt Terra Desolata to jednak nie tylko praca w terenie. Mocno akcentowana jest również edukacja. W trakcie pobytu na wykopaliskach uczestnicy badań zorganizowali cykl warsztatów o tematyce archeologicznej dla dzieci oraz wykłady dla dorosłych.

Wyjątkowe w pracy zespołu Terra Desolata jest to, iż wykorzystywane są najnowsze technologie w ramach poszukiwań oraz informowania o postępach badań. Transmisje na żywo pracy na wykopie w technologii VR 360, funpage na Facebooku, nagrania, które można zobaczyć na kanale Youtube, strona WWW to tylko niektóre z wykorzystywanych metod. A wszystko po to, aby edukować i zainteresować odbiorców archeologią.

Ponadto wszystkie zabytki pozyskane w trakcie badań przekazane będą do Muzeum w Mrągowie.

Pracami kieruje dwójka doktorantów – Kamil Niemczak i Iwona Lewoc. Najważniejsza jest jednak ekipa – świetni ludzie, pasjonaci, posiadający wiedzę z różnych dziedzin to wszystko złożyło się na osiągnięty sukces.

Poszukiwania cmentarzyska w Mojtynach nie zostały jednak zarzucone – będą trwały aż do skutku.

 

Linki do naszej strony i funpage na Facebooku:

http://www.terradesolata.pl/index.html

https://www.facebook.com/Terra-Desolata-1513046712071275/

Tekst: Iwona Lewoc, Kamil Niemczak

Mazurski Park Krajobrazowy
Mazurski
Park Krajobrazowy
Park Krajobrazowy Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy
Pojezierza Iławskiego
Park Krajobrazowy Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy
Wzgórz dylewskich
Park Krajobrazowy Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy
Puszczy Rominckiej
Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej
Park Krajobrazowy
Wysoczyzny Elbląskiej
Welski Park Krajobrazowy
Welski
Park Krajobrazowy
Brodnicki Park Krajobrazowy
Brodnicki
Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy
Górznieńsko-Lidzbarski
Park Krajobrazowy
| do góry wersja dla słabowidzących wersja graficzna wydrukuj stronę